het karakter van de Maan, de
(in)stabiliteitsfunctie, is onderworpen aan de exuberante
uitbreidingsfunctie Jupiter en geremd, zij beginnen beide vanuit een (speciaal voor de
Maan) moeilijke positie in de afstandelijke en formele Steenbok in de, van nature,
inconstante 3de fase (vanaf de Ascendant) in de expansieve & idealistische Boogschutter
(ik kan me voorstellen dat A.H. om veel dingen kon lachen maar zeker nooit hartelijk om
zichzelf):
ºexcessief beducht voor emotionele bindingº-
het paar van de angst;
vanuit de onstabiele constitutie van zijn basis gaat hij op een
egoïstische, amorele, destructieve en negatieve, dus op een volstrekt eenzijdige manier
om met dualiteiten als macht(eloosheid), (des)integratie, leiderschap - volgzaamheid,
autonomie - afhankelijkheid, vriendelijkheid - wreedheid, kiezend voor de meest voordelige
extremiteit zonder rekening te houden met het belang van de andere partij, de verliezer of
het slachtoffer,
bijgevolg moeten de beschrijvingen van die relaties negatief zijn;
tot aan het einde heeft de Maan geen duurzaam direct contact met de
buitenwereld, omdat het via een relatie met de Weegschaal Ascendant zou
moeten lopen;
vanaf het begin tot haar 3e fase heeft
de (in)stabiliteitsfunctie een inconjuncte relatie met de
verwijderfunctie Pluto die, verenigd met de (des)integreerfunctie Neptunus,
geplaatst is in Tweelingen, in de 8ste fase (vanuit de Ascendant) in Stier,
waarbij de laatste Pluto nadert en intuïtie zich moet overgeven aan de macht:
*de maniakale Dromer ingekapseld dan wel afgestoten door de
machtige Manipulator, samen ambivalent en vasthoudend*-
het paar van de waan;
vanaf haar tweede fase tot kort voor het einde heeft
de Maan een inconjunct relatie met Saturnus, de
consistentiefunctie, die op zijn beurt een vierkantverbinding heeft met het
paar van de wraak: in zijn positie en zonder houvast, heeft hij niets waaraan hij
de autoriteit om zijn eigen grenzen te stellen kan ontlenen, hij verkrampt en verhardt en
concentreert zich noodgedwongen op de buitenwereld;
vanaf haar vierde tot de laatste fase maakt de Maan
een driehoekverbinding
met de retrograde aantrekkingsfunctie Venus (primair) en Mars, de activeer
+ initieer functie, verenigd in de (voor Mars moeilijke) 7de fase
(vanuit de Ascendant) en de uitermate volhardende Stier:
*de Wreker achteraf en de Vechter die vasthoudend
en krachtig
schuldigen
aanwijzen*- het paar van de wraak;
vanaf haar 7de fase is zij niet langer verenigd met de exorbitante
Jupiter;
vanaf haar 9de fase tot het einde is de (in)stabiliteitsfunctie in een vierkant
verbinding met de overrompelende Uranus in de 12de fase
(vanuit de Ascendant) die een inconjunct verbinding vormt met het paar van de
wraak;
tegen het einde van de 12de fase zijn
de directe relaties met het paar van de wraak en met Saturnus voorbij en gaat de Maan een vierkantrelatie
aan met Mercurius (secondair), de synthetiseer functie die is
doorgeschoven naar de 7de fase en komt zo in een - enige tijd durend - direct
contact met:
*de eigenwijze wilskrachtige Leider die hulp
zoekt met gebruikmaking van simpel hypnotiserend brallen*-
het paar van de suggestie
en indirect met zowel het paar van de waan als met de Ascendant, de
buitenwereld;
waarop de hand instrumenteel is tussen de schrikwekkende leider/vader
en het verschrikte innerlijke kind, de ziel.
|